(en die ze niet waar kunnen maken)

Met stip op 1. Economische groei op een eindige planeet is niet alleen mogelijk maar een godgegeven recht. Bijna alle partijen beloven economische groei. Liefst nog aangeven in een % van het Bruto Nationaal Product. Het lijkt de heilige graal. Het ultieme doel van de politiek is dit cijfer laten groeien. Je partijprogramma is pas goed als het CPB kan berekenen hoe hard de economie groeit. En dat is bizar. Het wordt steeds duidelijker dat we de grenzen aan de groei overschreden hebben. De impact van die economische groei brengt ons ecosysteem en daarmee ons overleven in gevaar. Economische groei op een eindige planeet is onmogelijk, en toch hebben de meeste partijprogramma’s het niet over een stabiele of een krimpende economie. En dat is bizar.

De politieke elite, van de extreemrechtse Wilders tot linkse partijen als GroenLinks draaien u daarmee een rad voor ogen. Ze beloven iets dat niet waar te maken is.

Op 2 . Wij, de politieke partijen maken de dienst uit in dit land. U stem is de ultieme kans om de koers van dit land te bepalen.

You wish. Je bent 1 van de miljoenen stemmers op 15 maart. En jou kansen om de koers van dit land te bepalen is de rest van de 4 jaar na 15 maart veel groter dan je het niet laat bij stemmen, maar je als activist actief gaat bemoeien met wat daar na gebeurt.

De macht van een politieke partij is beperkt, en zelfs een regering zal rekening moeten houden met tal van andere spelers in het spel. Dat zijn deels de gevestigde economische elite die met lobby, PR en het eeuwige dreigement om anders het land te verlaten een enorme invloed hebben op wat er gestemd wordt, en vaak ook op wat er überhaupt ter stemming wordt gebracht.

Wat zij kunnen, kunnen sociale bewegingen ook. Vlak de macht niet uit van vakbonden, milieuorganisaties en mensenrechtenclubs. Een regering reageert op demonstraties, bezettingen en rellen. Het algemeen stemrecht werd in revolutiejaar 1917 toegestaan omdat men vreesde voor een opstand. Om de band Doemaar te citeren

“Jij ging nog wel stemmen want je, je wou je niet laten kisten
Je zou toch niet willen dat ze iets zonder jou beslisten
Maar blijf je ook wakker om dat gajes te controleren
Ze naaien je beste maatje voordat je je kont kunt keren “

De derde, de vrije markt domineert alles. We kunnen alleen maar sturen met financiële prikkels, subsidies en met wat regels de scherpe randjes verzachten. Voor de rest worden we geregeerd door de onzichtbare hand van de markt. Dit neoliberale dogma is doorgedrongen in alle politieke partijen. Zelf de partijen die met de mond zich verzetten tegen dit neo liberale dogma komen vaak alleen maar aanzetten met maatregelen die geld als de maatstaf van alle dingen maakt. Een zwaktebod want er is veel meer mogelijk dan alleen sturen op geld. Ook zo vreemd, ooit een politicus horen vragen naar het verdienmodel van dijken of het leger? We zijn Homo Sapiens, geen Home Economicus. Dat marktdogma levert bizarre situaties op waarin we blijkbaar accepteren dat het in geld gemeten niet uit kan om daklozen te helpen, de planeet te redden of vluchtelingen te redden. En andersom, wordt daklozen helpen, de planeet redden en vluchtelingen opvangen alleen vertaald in het geven van subsidies, belastingkorting of een uitkering. Alsof geld gelukkig maakt…

Er kan zoveel meer. Deze wereld wordt gevormd door de regels die we afspreken, de cultuur die we scheppen, de fysieke infrastructuur die we bouwen, de verdeling van de macht.

De vierde, de parlementaire democratie is de enige weg, het enige denkbare systeem om een land te besturen. Het is ons, dictatuur of chaos. Wil je verandering? Stem op ons, of richt je eigen partij op, maar zelfs dat liever niet. Ehm, sorry. Parlementaire vertegenwoordigende democratie is een 19e eeuwse en Europese uitvinding. Je hoort mij niet zeggen dat het geen goede dingen gedaan heeft, maar er zijn wel degelijk andere systemen denkbaar die geen dictatuur of chaos zijn. Er zijn zelfs compleet uitgewerkte voorstellen in boeken en websites die tal van alternatieven bieden. En nu ons systeem overduidelijk piept en kraakt wordt het tijd om die alternatieven uit het stof te halen. Het vertrouwen in het systeem brokkelt onder onze ogen af. En door het totale gebrek aan voorstellingsvermogen profiteren daar nu alleen de krachten van die dictatuur een serieuze oplossing vinden. Met Wilders, Baudet en Jan Roos hebben ze nu zelfs een kwart van de stemmen in Nederland. Dat is meer dan de NSB ooit gehad heeft. Willen we de democratie redden, dan zullen we misschien bereid moeten zijn iets beters te vinden dan parlementaire vertegenwoordigende democratie en politieke partijen als enige vehikel om politiek actief te zijn. Dan zullen we de democratie meer moeten maken dan eens in de vier jaar stemmen. Dan zullen we ook de werkvloer en de schoolklas moeten democratiseren.

Hier is een belofte die wij wel gaan inlossen. Wat er ook uit de verkiezingen komt, wij gaan door met het leveren van verzet tegen een inherent onduurzaam systeem.

EarthFirst! No Compromise !